Powiat Jeleniogórski!

Transgraniczne Centrum Zarządzania Kryzysowego w Starostwie Powiatowym w Jeleniej Górze, utworzone w byłej sali konferencyjnej, dzięki udziałowi Powiatu Jeleniogórskiego w projekcie realizowanym przez Starostwo Powiatowe z partnerami: Miastem Jelenia Góra oraz Komendą Wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej w Libercu otrzymało wybitnego patrona, którym został Władysław Bartoszewski - przez lata aktywny uczestnik wydarzeń na scenie politycznej, społecznej, kulturalnej, znany z ciętego języka i ostrych sądów, spotykał się również z krytyką, ale nawet jego adwersarze przyznawali, że był postacią nietuzinkową, wyróżniającą się w polskim życiu publicznym.

Podczas uroczystego posiedzenia Zarządu Powiatu Jeleniogórskiego w dniu 14 listopada 2018 roku Pani Anna Konieczyńska Starosta Jeleniogórski przypomniała postać Władysława Bartoszewskiego, który urodził się 19 lutego 1922 roku w Warszawie. Po wybuchu drugiej wojny światowej został pracownikiem Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. Od 22 września 1940 roku do 8 kwietnia 1941 roku był więźniem KL Auschwitz (numer obozowy 4427); został uwolniony z obozu w wyniku zabiegów PCK w Międzynarodowym Czerwonym Krzyżu.Począwszy od 1942 roku współpracował z konspiracyjną organizacją p charakterze katolickim pod nazwą Front Odrodzenia Polski. Wstąpił do Armii Krajowej i podjął prace w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK. W tym czasie działał również w Tymczasowym Komitecie Pomocy Żydom „Żegota” oraz pełnił funkcję kierownika Resortu Żydowskiego Departamentu Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu na Kraj. Za pomoc ludności żydowskiej podczas II wojny Bartoszewski otrzymał tytuł honorowego obywatela Izraela, a w 1963 roku otrzymał tytuł „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

            Po zakończeniu wojny Bartoszewski pracował w Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce, związał się ze środowiskiem PSL, co pociągnęło za sobą konsekwencje prześladowań ze strony polskich władz komunistycznych. W 1952 roku został skazany na 8 lat pozbawienia wolności za szpiegostwo, odsiedział jedynie dwa lata, w 1955 roku sąd uznał go za niesłusznie skazanego.

            Na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych W. Bartoszewski zaangażował się w działalność Tygodnika Powszechnego (skupiał inteligencję katolicką) i Klubu Krzywego Koła, nawiązał także współpracę z Radiem Wolna Europa.

13 grudnia 1981 roku został internowany i osadzony w Białołęce.

W latach 1990-1995 Bartoszewski był ambasadorem RP w Austrii, dwukrotnie był ministrem spraw zagranicznych: od marca do grudnia 1995 roku i ponownie od lipca 2000 do października 2001 roku Był przewodniczącym Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej i Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, a także prezesem Polskiego PEN Clubu.

            Za wybitne zasługi profesor Władysław Bartoszewski został uhonorowany dziesiątkami nagród i odznaczeń, m.in: Order Orła Białego (1995), Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (nadany przez prezydenta RP na wychodźstwie, Edwarda Raczyńskiego 1986 roku), Krzyż Orderu Zasługi RFN, papieski Order św. Grzegorza Wielkiego, Wielki Krzyż Zakonu Rycerskiego i Szpitalnego św. Łazarza z Jerozolimy, Wielki Krzyż estońskiego orderu Krzyża Ziemi Maryjnej oraz austriacki Krzyż Honorowy za Naukę i Sztukę I klasy.

            Władysław Bartoszewski jest ponadto doktorem honoris causa ośmiu uczelni (PUNO w Londynie, Hebrew College w Baltimore, Uniwersytetu Wrocławskiego, Uniwersytetu Filipa w Marburgu, Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu Gdańskiego, KUL oraz Uniwersytetu Opolskiego), a także honorowym obywatelem: Dolnego Śląska, Warszawy, Gdyni, Wrocławia, Gdańska, Szczecina i Sopotu.

            Autor około 40 książek na temat historii najnowszej Polski i Europy, w szczególności dotyczących problematyki polsko-niemieckiej i polsko-żydowskiej.

            Jego receptą na życie było bycie umiarkowanym realistą-optymistą oraz sympatia dla życia i dla ludzi. W 2012 roku podczas uroczystości z okazji swych 90. urodzin Bartoszewski mówił, że pierwszą książką, jaką wydał w III Rzeczpospolitej, była publikacja zatytułowana "Warto być przyzwoitym".Powiedział wówczas: "Myślę, że po kilkudziesięciu latach nie zmieniłem zdania i sądzę, że nie zdążę już go zmienić na tym świecie, że trzeba odróżniać pojęcia wartości i opłacalności. Na pewno warto być przyzwoitym”.

Władysław Bartoszewski zmarł 24 kwietnia 2015 roku w Warszawie.